عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی تأکید کرد که تجربه آموزش ترکیبی دوران کرونا، ضرورت آزادی عمل معلم و طراحی بستههای یادگیری شخصیسازیشده را نشان داد.
به گزارش واحد خبر و رسانه دفتر انتشارات و فناوری آموزشی نشست اندیشهورزی دفتر انتشارات و فناوری آموزشی با عنوان «تحول دانش و آموزش در عصر دانایی و یادگیری ترکیبی و تأثیر آن بر مدارس و معلمان آینده» با حضور معاونین، مدیران کل، رؤسای گروهها و کارشناسان سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی برگزار شد. در این نشست دکتر علی محبی، رئیس پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش، مهندس علی زرافشان، مشاور وزیر در تحقق عدالت آموزشی و تضمین کیفیت یادگیری؛ دکتر زهرا گویا، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی؛ دکتر سارا سلیمی، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی و دکتر علیرضا صادقزاده، عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس به ارائه نقطهنظرات خود پرداختند.
دکتر زهرا گویا، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی در این نشست با اشاره به مشکلات نظام آموزشی ایران گفت: «مدارس ما هنوز با تمرکز بیش از حد و کنترلهای محدود مواجهاند. مسائل اجتماعی دانشآموزان، مانند خودکشی یا رفتارهای ناهنجار، نیازمند نظام مراقبت جامع و مشارکت همه بخشهاست، نه اقدامات محدود به چند سازمان.»
وی تجربه دوران کرونا را نمونهای موفق از آموزش ترکیبی دانست و افزود: «در این دوره، دانشآموزان دسترسی سریع و آسان به منابع آنلاین پیدا کردند و معلمان توانستند آموزش شخصیسازیشده را تجربه کنند. این تجربه نشان داد که معلم بدون آزادی عمل و اختیار، تنها به یک ربات تبدیل میشود و نمیتواند روشها و محتوای مناسب برای دانشآموزان خود انتخاب کند.»
دکتر گویا با انتقاد از سیاستهای ارزشیابی متمرکز و برنامههای درسی حجیم گفت: «مدرسه نباید صرفاً آموزشگاه باشد. مدرسه محل یادگیری مهارتهای اجتماعی، مدارا، مشارکت و تابآوری است، اما تمرکز بر آزمونها و محتوای حجیم این هدف را به حاشیه رانده است.»
وی همچنین به تجربههای آموزشی تطبیقی و الگوبرداری از کشورهای دیگر اشاره و تأکید کرد: «نمیتوان بدون توجه به ویژگیهای اقتصادی، فرهنگی و اقلیمی، روشهای آموزشی کشورهای دیگر را به طور مستقیم به نظام ایران تحمیل کرد. مهم است که ابتدا زمینهها و منابع هر کشور را بسنجیم و سپس اصول کلی را بومیسازی کنیم.»
عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی در پایان یادآور شد که آینده آموزش ایران نیازمند ترکیبی از فناوری، آزادی معلم و شخصیسازی یادگیری است: «تجربه آموزش مجازی و ترکیبی دوران کرونا نشان داد که امکان توسعه مهارتها و شایستگیها وجود دارد، اما برای استمرار این تحول، باید آزادی معلم، مشارکت دانشآموزان و توجه به زمینههای اجتماعی و فرهنگی فراهم شود.»