دبیر علمی نشست «تحول دانش و آموزش در عصر دانایی، یادگیری تربیتی و تأثیر آن بر مدارس و معلمان آینده»، با تأکید بر شتاب تحولات علمی و ظهور فناوریهای نوین، بر لزوم تغییر رویکردها، روشها و نقشهای معلمان در نظام آموزشی کشور تأکید کرد.
به گزارش روابط عمومی سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی، نشست اندیشهورزی دفتر انتشارات و فناوری آموزشی با عنوان «تحول دانش و آموزش در عصر دانایی و یادگیری ترکیبی و تأثیر آن بر مدارس و معلمان آینده» با حضور معاونین، مدیران کل، رؤسای گروهها و کارشناسان سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی برگزار شد. در این نشست دکتر علی محبی، رئیس پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش، مهندس علی زرافشان، مشاور وزیر در تحقق عدالت آموزشی و تضمین کیفیت یادگیری؛ دکتر زهرا گویا، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی؛ دکتر سارا سلیمی، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی و دکتر علیرضا صادقزاده، عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس به ارائه نقطهنظرات خود پرداختند.
دکتر علی محبی، رئیس پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش و دبیر علمی این نشست با اشاره به سرعت تغییرات دانش و فناوری گفت: روشها و رویکردهای سنتی، دیگر پاسخگوی نیازهای دانشآموزان امروز و جامعه آینده نیست و معلم ناگزیر است خود را متحول سازد و نقشهای تازهای بپذیرد.
وی با بیان اینکه نظام آموزشی نمیتواند صرفاً با تغییرات محدود در کتابهای درسی به تحولات جهانی پاسخ دهد، افزود: تحول در برنامه درسی، رویکردهای یاددهی-یادگیری و نقشهای معلمی یک ضرورت اجتنابناپذیر است. محبی تأکید کرد: نمیتوان با نظریههای آموزشی گذشته همچون رفتارگرایی، آموزش امروز را مدیریت کرد. حرکت به سمت نظریههای پاسخگو به شرایط جدید و رویکردهای ترکیبی و تلفیقی ضرورتی انکارناپذیر است.
دبیر علمی نشست با اشاره به تغییرات اساسی پیشِروی نظام آموزشی کشور، چند محور کلیدی را برشمرد: کاهش تمرکز در برنامهریزی و محتوا، توجه به مخاطبمحوری و شخصیسازی آموزش، بهرهگیری حداکثری از فناوریهای نوین و عبور از متن ثابت کتاب درسی به سمت بستههای یادگیری متنوع، و افزایش تعامل میان معلم و دانشآموز.
محبی نقش معلم در عصر جدید را فراتر از یک انتقالدهنده دانش دانست و گفت: معلم امروز باید تسهیلگر، برانگیزاننده، یادگیرنده مستمر، رهبر کلاس و در عین حال همراه و دوست دانشآموزان باشد.
این مقام مسئول یادآور شد که تحقق چنین نقشی مستلزم بازنگری در سیاستها و برنامههای تربیت معلم است.
وی در ادامه به برخی از چالشها در مسیر تحول نظام آموزشی از جمله: شکاف دیجیتال و دسترسی نابرابر دانشآموزان به فناوری، ضعف قوانین و مقررات در حوزه امنیت دادهها، تعارض میان اهداف تربیت تمامساحتی و رویکردهای فناورانه، و خطر سطحینگری در یادگیری اشاره کرد.
محبی در پایان با طرح پرسشهایی درباره آینده برنامه درسی و شایستگیهای موردنیاز معلمان در آموزش ترکیبی، از صاحبنظران ارائهدهنده و حاضران این نشست علمی خواست تا با ارائه دیدگاههای خود، راهکارهای عملی برای عبور از چالشهای موجود و حرکت به سوی نظام آموزشی متناسب با اقتضائات عصر دانایی ارائه دهند.