پنجاهمین جشنواره بین‌المللی فیلم رشد
دومین روز از پنجاهمین جشنواره بین‌المللی فیلم رشد با نمایش فیلم‌های مستند «نادره کار» اثر منوچهر مشیری و «درباره پدر، درباره مرگ»به کارگردانی فرهاد بهبهانی به پایان رسید.

به گزارش روابط عمومی و امور بین‌الملل سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی، در دومین روز از پنجاهمین جشنواره بین‌المللی فیلم رشد و با حضور منوچهر مشیری، فیلمساز و کارگردان عرصه مستند، فیلم «نادره کار» این هنرمند به مدت 38 دقیقه برای علاقه‌مندان نمایش داده شد.

در بخش دوم این وبینار، منصور غلامی، کارشناس سازمان پژوهش به طرح سوال از منوچهر مشیری، کارگردان فیلم «نادره کار» پرداخت.

غلامی در ابتدا گفت: این فیلم درباره تاریخ، فرهنگ و هنر این مرز و بوم است. شما بیش از 40 سال است که دراین عرصه کار می‌کنید. فکر می‌کنید، این انرژی و انگیزه از چه نشأت می‌گیرد؟

مشیری در پاسخ، بیان کرد: کار اصلی من فیلمبرداری بود اما پس از انقلاب در کنار این کار به علائقم می‌پرداختم و از آنچه که برایم جذاب بود، فیلم می‌گرفتم؛ همین امر شروعی برای مستند سازی اجتماعی، در من بود. در آن زمان، یعنی ابتدای انقلاب موضوعات اجتماعی بسیار مورد توجه بود، بنابراین تمام عشق و علاقه ام، صرف این کار شد اما پس از آن اتفاقاتی که در درون من رخ داد،  مرا به فکر واداشت تا نگاهم را در زمینه مستند سازی تغییر دهم. به این معنا که در آن زمان نگاهم، نگاه مستقیم اجتماعی بود که به شرایط بازمی‌گشت اما مجموعه اتفاقاتی که پیش آمد، سبب شد که بخواهم اندکی عمیق‌تر فکر کنم. به همین خاطر جهت فکری خود را تغییر دادم البته این بدان معنا نیست که فیلم اجتماعی عمیق نیست بلکه در مورد من این نیاز وجود داشت.

او ادامه داد: ساخت فیلمی درباره انتقال، بدن نیما یوشیج پس از مرگش به یوش، شروع کار من در این زمینه بود. پس از کار نیما، به فکر کارهای دکتر محمد معین افتادم زیرا ایشان به نحوی وصی نیما یوشیج بود و او وصیت کرده بود، پرداختن به کتاب‌های او توسط دکتر معین انجام شود بنابراین فیلم بعدی من بر ایشان متمرکز شد. پس از این کار نیز من به یاد دکتر دهخدا افتادم و همینطور جلو رفتیم تا اینکه احساس کردم بیشتر به افرادی بپر‌دازم که بیشتر در حوزه لغت هستند، بنابراین، همین مسیر را ادامه دادم.

این فیلمساز افزود: کار دکتر شهیدی نزدیک به یازده سال طول کشید تا بتوانیم به ایشان نزدیک شویم. در این مسیر دکتر دبیر سیاقی مانده بود که هیچ علاقه مندی به کار نداشت بنابراین ما بسیار تلاش کردیم تا بتوانیم، مستند ایشان را به شکل زندگینامه‌ای کار کنیم، منتها باز هم ایشان نپذیرفتند تا اینکه سید رضا یکرنگی، ناشر کتاب‌های دکتر دبیر سیاقی به یاری ما شتافتند و با کمک ایشان توانستیم کار را اجرا کنیم.

غلامی در این بخش از گفت وگو به طرح سوال پرداخت و بیان کرد: آنچه که من ازاین فیلم دریافت کردم این است که دکتر سیاقی را نشان می‌دهد که در یک انزوای خود خواسته فرو رفته‌اند و به نحوی انگار شما سعی دارید، ایشان را از این انزوا خارج کنید. کما اینکه در ابتدای فیلم شما و ایشان هر کدام در یک سوی دیوار قرار دارید. بنابراین بهتر است که شما درباره تمهیدات خودتان برای کار بر روی این نوع موارد بفرمایید.

مشیری توضیح داد و گفت: من تا امروز 22 مستند پرتره کار کردم و 2 مستند نیز در دست انجام دارم اما در هر کدام از این کارها ارتباط ‌ها کاملا متفاوت است. در بدو امر من بر اساس تحقیقی که انجام می‌دهم، یک طراحی انجام می‌دهم بنابراین هر کجا که به مشکل برخورد می‌کنم برای رسیدن به ایده‌آل خود تلاش می‌کنم. وقتی امکان رسیدن با روشی که من فکر می‌کنم، امکانپذیر نیست ما روش‌ها را تغییر می‌دهیم.

او درباره فیلم «نادره کار» گفت: دکتر دبیر سیاقی تنها فردی نبودند که مایل به صحبت با دیگران درباره خلوت خود نبودند و افراد دیگری نیز بوده‌اند.

مشیری در پاسخ به این سوال که پس از این همه سال فیلمسازی و کار کردن با افراد مختلف، موضوعات بر چه مبنای انتخاب می‌شوند و اساسا شخصیت‌ها برای شروع مستند، واجد چه شرایطی هستند، گفت: گاهی مسائل برای من شخصی است یعنی در این انتخاب‌هایم، علاقمندی‌های فردی و شخصی من دخیل است. در این مسیر، افرادی نظیر دکتر محمد حسن گنجی بودند که در خاطرات کودکی من حضور داشتند. دکتر گنجی مولف کتاب جغرافیای دوران دبستان من بودند و من نقش، رنگ و طبیعت این کار را همیشه به خاطر داشتم بنابراین مایل بودم که به ایشان نزدیک شوم و پس از سال‌ها موفق شدم.

او در پایان اظهار کرد: به هر حال باید به این افراد دانشمند، به خصوص کسانی که در سنین بالاتر هستند، پرداخته شود اما فردی که وارد این عرصه می‌شود باید مشکلاتی که عموما در برقراری ارتباط با این افراد هست، را بپذیرد.

مشیری در پاسخ به پیشنهاد حضار مبنی بر پرداختن به زندگی فریدون مشیری، گفت: همانطور که می‌دانید، فریدون مشیری پسر عموی من است و بارها خود ایشان، آن زمان برای این امر ابراز علاقه کرده بودند اما مواردی وجود دارد که امیدوارم حل شود.

در ادامه نیز فیلم «درباره پدر، درباره مرگ» به کارگردانی فرهاد بهبهانی به مدت 15 دقیقه پخش شد.

سایت سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی
تعداد بازدید : ۱۶۷
کد خبر : ۳,۵۲۹
ایمیل را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 1000
نظر خود را وارد کنید