تا حالا انگیزه را بو کردهاید؟ همیشه مهر که میرسید، بوی مدرسه و کوچهپسکوچههای هنرستان حس تازهای به ما میداد. وقتی به واژه انگیزه و امید فکر میکنم و با خودم میگویم این انگیزه و امید چه شکلی است یا مثلاً چه بویی میدهد، بوی روزهای اول و دوم مهر داخل کلاسهای مدرسه یادم میآید و میفهمم که امید همان شور و شوقی است که آن روزها در دل داشتیم؛ احساس اینکه حالا و از نو میتوانم کارهای زیادی بکنم، اشتباههای قبلیام را کم کنم و به خود رؤیاییام نزدیکتر شوم. این روزها برای شما هم اینطور است؟ آغاز فصلی تازه از رویش استعدادها، کشف راههای نرفته و متولدشدن ایدههایی که قرار است تصویر آینده این کشور را زیباتر از همیشه بسازند؟
شاید بتوانیم در همین دورهمی خودمان در مجله رشد هنرجو قراری دستهجمعی بگذاریم تا زورمان بیشتر شود؛ اینکه امسال قدمهایتان را با نگاهی تازه بردارید؛ نگاهی که در آن، «من» تبدیل به «ما» میشود. این هنرستان کوچک شما زمین تمرینی برای ساختن ایرانی بزرگ است. هر تلاشی که در کلاس و کارگاه مدرسهتان میکنید، در واقع تکههای جورچین بزرگتری است؛ جورچینی به نام «ایران قوی».
شاید امروز ترسیمی ساده، پروژهای کوچک یا ژوژمانی(ارائه) از مدرسهای کماهمیت به نظر برسد، اما فردا همین ترسیم میتواند پل شهر، بدنه خودرو یا نمای ساختمان بلندمرتبهای باشد. قدر این لحظهها را بدانید. فکر نکنید که هنرستان فقط یک مدرسه است؛ هنرستان کارگاه تولید «انسانِ توانا» است، انسانی که هم بلد است برای خودش و کشورش رؤیا ببیند، هم بلد است آن را با دستان خودش بسازد.
ما در این شماره دست به دست هم دادهایم تا پر باشد از دانستنیهایی که نهفقط ذهن، که دستهایتان را هم پُر کند. از رمزینههای پر از فن و مهارت تا دانستنیهایی از مهارتهای نوین، از فوت و فن بازار تا گفتوگو با کسانی که از همین هنرستانها به افتخارهای بزرگ رسیدهاند.
مهرتان مبارک! سالی پر از انرژی، خلقکردن و غرور ایرانی را برایتان آرزومندم. به یاد داشته باشید، ایران قوی با دستهای هنرمند شما ساخته میشود. پس امسال را قویتر از همیشه شروع کنید.