همهی خوبیها، اختراعها و پیشرفتها از رؤیاهای بچّهها آغاز شدهاند. زندهبودنِ یک ملّت، به زندهبودنِ رؤیاهای بچّههاست. وقتی کوچک هستیم، دانشمند، مخترع یا هنرمندیم. مهم این است که کمکم با بزرگشدن، رؤیاهایمان را از دست ندهیم. دشمنانِ ایران رؤیاهای بچّهها را هدف میگیرند. پیروزیِ ما در جنگ، از جایی آغاز میشود که بچّهها به پیروزی ایران فکر میکنند.
شما بچّهها امروز در خیالتان مشغول تمرین همهی کارهایی هستید که در آینده انجام خواهید داد. دشمن از این تمرین دلِ خوشی ندارد. او میخواهد با صدای هواپیماها و موشکهایش، رؤیاهای شما را خطخطی کند. رزمندگان ما از مدرسهها و خانهها دفاع میکنند تا بچّهها بتوانند سیبها، رودخانهها و کوهها را نقّاشی کنند.
وقتی بزرگ شَوی، آرزو میکنی که باز هم مثل آنوقتها بتوانی تعجّب کنی و بتوانی باز هم بخندی. تعجّب، خنده و پرسش، گنجهای بچّهها هستند. دشمن به دنبال این گنجها میگردد تا آنها را برای خودش بردارد. زیرساختهای اصلی ما، همان امیدها، آرزوها و شادیهای بچّههاست.
شما بچّهها در بازیهایتان چیزهای زیادی را اختراع میکنید. بیا هیچ وقت به هیچ کس نگوییم که هواپیما، قطار، هوش مصنوعی، آبپاش و چیزهای دیگر را ما اختراع کردهایم! ما پیروز میشویم زیرا من و تو هنوز بلدیم بازی کنیم و هنوز هم میتوانیم چیزهای تازه بسازیم. پیروزی همینجاست.