خداوند دوستدار زیبایی‌ها

رمز برخورداری از نگرش مطلوب، زیبابینی و مثبت‌اندیشی است. به داشته‌ها چشم بدوزیم تا نداشته‌ها از انگیزه و سرعتمان نکاهند. در پی دفع بدی‌ها با نیکی‌ها باشیم. به نگرش مثبت، دوراندیشی و بلنداندیشی بها دهیم. خلاقیت و نوآوری، کارآفرینی، شجاعت اخلاقی، دقت آموزشی، ارتباط مداوم، خطرپذیری، مسئله‌شناسی و انتقادپذیری را ارج بگذاریم. با تأکید بر فرایندهای تغییر و اصلاح و بهبود روش‌ها، بهره‌وری را در آغوش بگیریم. به آینده‌ای چشم بدوزیم که در آن انسان‌های موحد و خداجو با صلح و صفا و صمیمیت در کنار هم هم‌زیستی مسالمت‌آمیز و مؤمنانه دارند.

خدای بزرگ را سپاس گوییم تا یاری‌مان کند شوق‌آفرینی را از عرش به فرش آوریم و با تلاش مداوم در بالندگی مدرسه‌ای گام برداریم که همراهی، همدلی و هم‌اندیشی، بهپویی و به‌آفرینی را مشق روزانه خود کرده است. اکنون که می‌توانیم شوق‌آفرین باشیم، چرا این هدیه زیبا را با یکدیگر شریک نشویم و لذت با‌هم‌بودن و برای هم زندگی‌کردن را با همدیگر نسراییم!

دوست داریم شوق نوبه‌نوشدن را مدام تمرین و شما را با خود هم‌آواز کنیم. دنیای فردای ما در گرو تغییرات مطلوبی است که امروز در خود ایجاد می‌کنیم. اگر امروزمان را پرمایه و پربار نکنیم، قدح فردایمان برای سرکشیدن تهی است. این تغییرات از نوع تغییرات عمیق «یغیروا ما بانفسهم» و تغییر در نگرش‌ها و باورهایمان است. زیبایی‌های تغییرات باید در رفتارهایمان تجلی یابند، چرا که در دنیای امروز دیگران بیش از آنکه به زبان و گفتارمان بنگرند، به رفتارهای ما توجه دارند؛ وگرنه شعاری بیش نخواهد بود. انسان‌ها به پرواز پرندگان چشم می‌دوزند، نه به پرهای قشنگشان.

سطحِ عام خوانندگان این پرونده در واقع همه مردم‌اند، چرا که همه زیبایی‌ها را دوست دارند و شوق بهترشدن دارند و درصددند بهتر از روز قبل و حتی لحظه‌های قبل باشند. آموزش‌وپرورش خانواده‌ای بزرگ به وسعت یک کشور است و در جای‌جای میهن عزیز اسلامی حضور دارد و نقش‌آفرینی می‌کند و اینک در آغاز و مشتاق یک تغییر و تحول بنیادین است. لذا به‌طور طبیعی در فرایند اجرای این تحول، با فرصت‌ها، چالش‌ها و محدودیت‌هایی مواجه است که زیبابینی و مثبت‌اندیشی سخت به کارش می‌آیند و از ضروریات آن هستند. سهم بیشتری از این پرونده به این واژه و پیام و مفاهیم مربوط به آن اختصاص یافته است. البته این رویکرد می‌تواند به‌تدریج سایر بخش‌‌های آموزش‌وپرورش و حتی دستگاه‌ها و نهادهای اجتماعی و خدماتی کشور را دربرگیرد که امیدواریم در آینده شما خوانندگان و مخاطبان عزیز شاهد آن باشید.

یادمان باشد، چنانچه چشم و مغز زیبابین و روح مشارکت و شوق تغییر نداشته باشیم و آن را در فرایند تعلیم و تربیت و یادگیری موثر جاری و نمایان نسازیم، قادر نخواهیم بود دانش‌آموزان و یادگیرندگان را با خود همراه و همگام کنیم. لذا ضمن سپاسگزاری، از همه کسانی که ما را در تداوم راه یاری می‌دهند و تشویق می‌کنند، به‌ویژه دوستان و همکاران اهل اندیشه و قلم، دعوت می‌کنیم همچنان در غنای بیشتر محتوای این نشریه یاری‌مان کنند. این یاری و همگامی به هم‌فکری، هم‌اندیشی و ایجاد فضایی انسانی، علمی و اخلاقی منوط است. به عنایت الهی امید بسته‌ایم، محکم و استوار در آن گام نهاده‌ایم، از او نصرت می‌طلبیم و چشم به یاری‌تان دوخته‌ایم.