تسهیلگری مدیریت با هوش مصنوعی

در فرایند تحول‌آفرینی هوش مصنوعی، سازمان‌هایی در اوج خواهند بود که با آغوش باز به استقبال تحول‌آفرینان می‌روند، زیرا آنان راغبان نوآوری و خالقان نوآفرینی هستند. چقدر بهتر است در عرصه این تحول‌آفرینی، نظام‌های تعلیم‌وتربیت در خط مقدم و لبه فناوری قرار بگیرند تا بتوانند بر نسل آلفا مؤثر واقع شوند. در غیر این صورت اسیر موج‌سواری‌های نسل آلفا در بستر فناوری‌های روز خواهند بود. اما موضوع این است که امروزه مدرسه‌ها چگونه می‌توانند از این فناوری‌ها در تربیت نسل حاضر استفاده کنند و چگونه فرایند مدیریت آموزشگاه به‌وسیله فناوری‌های نوین، به‌ویژه هوش مصنوعی، تسهیل خواهد شد؟ برای پاسخ به این سؤال و یافتن راه ‌حل‌مسئله، در ادامه مقاله راهکارهایی ارائه می‌دهیم.

لازمه هر تحول و نوآوری، به‌ویژه در محیط‌های آموزشی، طی‌کردن پنج مرحله آگاهی، شکل‌گیری عقیده، تصمیم‌گیری، اجرا و تأیید است (خان، 1390). در رابطه با هوش مصنوعی، در گام نخست، «کسب دانش و آگاهی» در این زمینه صورت می‌گیرد. بنابراین لازم است مدیران در زمینه چیستی و ماهیت هوش مصنوعی دانش و آگاهی لازم را کسب کنند. در گام دوم، «شکل‌گیری عقیده» نسبت به هوش مصنوعی صورت می‌گیرد. ممکن است سمت‌وسوی کسب دانش و آگاهی یک‌سویه باشد و فرد فقط خطرها و تهدیدهای یک فناوری را ببیند و به آن نگرش منفی داشته باشد یا برعکس. اما پیشگامان موفقیت در این مرحله مدیرانی خواهند بود که با کسب آگاهی جامع از موضوع، نگرش مثبت کسب کنند. در گام سوم، مدیر به پذیرفتن یا نپذیرفتن نوآوری تصمیم می‌گیرد. به‌طور طبیعی مدیران تحول‌خواه و تحول‌آفرین با نگاهی همه‌جانبه به استقبال هوش مصنوعی خواهند رفت. در گام چهارم نوآوری پذیرش‌شده به «مرحله اجرا» در‌می‌آید و عملیاتی می‌شود. شناخت کامل ظرفیت‌‌ها، توانایی‌ها و قابلیت‌های فناوری به‌کار گرفته‌شده، بهره‌برداران و آموزشگاه، ضامن موفقیت طرح خواهد بود. مرحله پنجم، بر اساس شواهد و نتایج حاصل، میزان اثربخشی و کارایی طرح مورد «ارزیابی» قرار می‌گیرد و مدیران برای تداوم استفاده، اصلاح روند یا حتی متوقف‌کردن کاربرد فناوری تصمیم می‌گیرند.

 
 

- مخاطبان گرامی؛ برای مشاهده متن کامل این مطلب به فایل PDF پایین همین صفحه مراجعه فرمایید.