عکس رهبر جدید
۰
سبد خرید شما خالی است.

سکوی پرتاب مدرسه

  فایلهای مرتبط
سکوی پرتاب مدرسه

مدرسه چه فایده‌ای دارد؟

این سؤالی است که خیلی از نوجوان‌ها و البته گاهی هم بزرگ‌ترها می‌پرسند. بنابراین به احتمال زیاد سؤال تو هم هست، اما شاید به خودت جواب داده باشی: «خب مدرسه، مدرسه است دیگر! باید برویم و درس بخوانیم!»

مسئله این است که وقتی اینترنت هست و می‌شود با چند کلیک ساده خیلی چیزها را یاد گرفت، و وقتی هوش مصنوعی می‌تواند جواب تمرین‌ها را بدهد، چرا باید هر روز ساعت هفت صبح راهی جایی شویم که خیلی وقت‌ها دوستش نداریم و به خاطرش فشار روانی هم تحمل می‌کنیم؟

اگر این فکرها در ذهن تو هم می‌چرخند، پس وقتش رسیده هوشمندانه به این سؤال جواب بدهیم!

چرا کلاس درس؟ در خانه ویدئو تماشا کنیم!

مغز ما مثل رایانه نیست که فقط به ذخیره‌کردن اطلاعات نیاز داشته باشد. مغز ما نیاز دارد رشد کند. از طرف دیگر، مغز زمانی می‌تواند در مهارت‌هایی مانند خواندن، نوشتن، درک مطلب، فکر کردن و تحلیل‌ قوی شود که بارها تمرین کند، اشتباه کند، خسته شود و دوباره تلاش کند.

بنابراین باید بستری وجود داشته باشد که در آن بتوانیم خودمان را به چالش بکشیم تا مغزمان رشد کند و به انواع مهارت‌ها مجهز شود.

در خانه نشستن و ویدئو تماشا کردن یا مقاله‌خواندن به مغز ما فقط یک‌سری اطلاعات می‌دهد، اما آن را وارد چالش «تمرین، تکرار، اشتباه‌کردن و دوباره سعی‌کردن» نمی‌کند. ولی مدرسه چنین چالشی برایمان می‌سازد. پس برای اینکه مغزمان رشد کند به بستر مدرسه نیاز داریم.

 

این مهارت‌ها کجای زندگی به کارمان می‌آیند؟

حالا می‌پرسید این مهارت‌های «خواندن، نوشتن، درک مطلب و تحلیل به چه دردی می‌خورند؟» یا: «این مهارت‌ها مگر غیر از مدرسه جای دیگری هم به درد می‌خورند که به خاطرش خودمان را به زحمت بیندازیم؟»

اینکه بلد باشیم «بنویسیم» فقط به این درد نمی‌خورد که نمره نگارش بگیریم. نوشتن یعنی فکرکردن منظم، یعنی توانایی ساختن ایده، مرتب‌کردن احساسات و دفاع از نظر خود. آدمی که خوب می‌نویسد خوب هم فکر می‌کند و درست تصمیم می‌گیرد. زندگی پر از لحظه‌هایی است که باید تصمیم درست و سرنوشت‌ساز بگیرید.

جدول ضرب فقط زمان خریدکردن به کارمان نمی‌آید. جدول ضرب و سایر مهارت‌های ریاضی به ما کمک می‌کنند ذهنی منظم، منطقی و دقیق بسازیم. ذهنی که بتواند داده‌ها را بسنجد، مسئله‌ها را تحلیل کند و به راه ‌حل برسد. همین ذهن است که می‌تواند از پس چالش‌های زندگی بربیاید.

 

وقتی هوش مصنوعی هست، چرا خودم بخوانم یا فکر کنم؟

شاید بگویی: «حالا که هوش مصنوعی آمده، اصلاً چرا باید خودم بخوانم یا فکر کنم؟»

جواب ساده است: هوش مصنوعی می‌تواند به تو جواب بدهد، اما نمی‌تواند به‌جای تو «فهمیدن»، «تحلیل» یا «انتخاب‌کردن» را انجام دهد. برای اینکه بتوانی از هوش مصنوعی درست استفاده کنی، اول از همه باید بتوانی از او سؤال درستی بکنی. چه کسی می‌تواند سؤال درستی بکند؟ کسی که خوب می‌خواند، خوب می‌فهمد، خوب تحلیل می‌کند و خوب منظورش را می‌رساند.

هوش مصنوعی مثل یک چراغ‌قوه است. اگر ندانیم دنبال چه‌ چیزی می‌گردیم، فقط نور می‌تاباند. اما اگر بفهمیم چه می‌خواهیم، نور را روی نقطه درست می‌اندازیم و کشف می‌کنیم!

در دنیایی که فناوری هر روز پیشرفته‌تر می‌شود، کسی برنده است که مهارت‌های پایه انسانی خودش را قوی کرده باشد؛ یعنی مهارت‌های فکرکردن، فهمیدن، تحلیل و تصمیم‌گرفتن.

مدرسه جایی است که در آن فرصت داریم این مهارت‌های بنیادی را تمرین کنیم و این تمرین‌ها امروز، به‌خاطر وجود هوش مصنوعی، از هر زمان دیگری ارزشمندتر و حیاتی‌ترند.

 

دانش‌آموزی که قدرت تحلیل ندارد

- فتوسنتز چیست؟

+ فرایندی است که در آن گیاه با نور خورشید غذا تولید می‌کند.

- دستت درد نکند. جوابم را گرفتم!

 

پایان!

 

دانش‌آموزی که قدرت تحلیل و مهارت‌های پایۀ قوی دارد

- فتوسنتز چیست؟

+ فرایندی است که در آن گیاه با نور خورشید غذا تولید می‌کند.

- می‌توانی فتوسنتز را با تنفس سلولی مقایسه کنی؟ در روز ابری چه تغییری در عملکرد گیاه اتفاق می‌افتد؟

آیا می‌شود این فرایند را با آزمایش ساده‌ای در خانه نشان داد تا در گزارشم از آن استفاده کنم؟

 

و همچنان از دل جواب‌های هوش مصنوعی می‌تواند سؤال‌های دیگری مطرح سازد تا اطلاعاتش را تکمیل کند.

 

با دیگران فرق خواهی داشت اگر...

این روزها دنیا پر شده از اطلاعات گوناگون. هر اطلاعاتی را که بخواهی، در چند ثانیه می‌توانی پیدا کنی. واقعیت این است که همه، کم و بیش، از پس این کار برمی‌آیند. اما اگر فقط به جست‌و‌جو‌ی اطلاعات اکتفا نکنی و بلد باشی «چطور یاد بگیری»، آن‌وقت است که با هزاران آدم دیگر که دور و اطرافت می‌بینی فرق خواهی داشت.

حالا اگر درست نگاه کنیم، مدرسه جایی است که می‌تواند این توانایی را در ما بسازد: «یادگرفتنِ چگونه یادگرفتن!»

 

مدرسه‌رفتن مثل ورزش‌کردن است

مدرسه‌رفتن شبیه ورزش‌کردن است. گاهی تمرین‌هایش خسته‌کننده‌اند، گاهی به نفس‌نفس می‌افتی، گاهی ذهن و حوصله‌ات حسابی تحت فشار قرار می‌گیرد، اما هر بار که ادامه بدهی ذهنت بازتر و توانایی فکری و انعطافت بیشتر می‌شود و درنهایت قوی‌تر خواهی شد.

مثل ورزش که بدن را برای انجام‌ کارهای بزرگ آماده می‌سازد، مدرسه هم ذهن و شخصیت تو را آماده می‌کند تا زندگی باکیفیتی را که دوست داری بسازی.

پس هوشمند باش! کسی که از مدرسه هوشمندانه استفاده می‌کند، مانند کسی است که روی سکوی پرتاب می‌ایستد و در نهایت از بقیه آدم‌ها جلو می‌افتد!

 

 

۱۱
کلیدواژه (keyword): رشد نوجوان، روان شناسی، سکوی پرتاب مدرسه، احسان خان محمدی، یاسمن رضائیان
نام را وارد کنید
ایمیل را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید

۱۳۶ نفر
۳۲,۵۱۸,۸۶۵ نفر
۴,۷۳۶ نفر
۶,۹۶۰ نفر
۲۲,۴۶۴,۳۵۵ نفر