خوشمزهتر از گرسنگی
۱۴۰۴/۰۷/۰۱
تاریخِ گرسنگی و کار کردنِ مغزها
یک راه مهم برای برندهشدن در جنگ، مقاومت
در برابر گرسنگی است. صفحههای تاریخ پر از سرگذشتِ مردم گرسنه در روزهای
جنگ یا محاصره است. همینطور، پر است از سرگذشت آدمیان باهوشی که در
روزهای قار و قور شکمها، شیوههای بامزه یا عجیب و غریبی برای زندهماندن
پیدا کردهاند. انسانها چگونه در روزهای قحطی و در اوج گرسنگی و تشنگی،
از خلاقیّت خود استفاده کردهاند؟
غزّه ایستاده است
مبارزهی مردم فلسطین با گرسنگی
اکنون که شما این صفحه را میخوانید، مردم غزّه با خلّاقیّت و همبستگی، در برابر گرسنگی مقاومت میکنند. بعضی از شیوههای مردم غزّه برای زندهماندن و بیاثر کردن دشمنیهای رژیم اشغالگر را میخوانیم:
1. ایجاد آشپزخانههای گروهی
2. پخت سوپ ارزان برای همه
3. کشاورزی و پرورش ماهی در شهر
4. قرضدادن غذا و موادّ اولیّه به یکدیگر
5. توزیع غذا از سوی دوچرخهسواران و ...
سفر به لِنینگراد: وقتی نان از خاک و چوب بود!
اینجا «لنینگراد» است. شهر محاصره شده است. هیچ غذایی از بیرون به شهر نمیرسد. دشمن همهجا را بمباران کرده و همهی انبارهای غذا نابود شدهاند. مردم لنینگراد جنگ جهانی دوّم را تجربه میکنند. محاصرهی لنینگراد از سوی ارتش آلمان، باعثِ یکی از وحشتناکترین قحطیهای تاریخ شده است.
جیرهی غذای هر نفر آنقدر کم است که مردم آرد را با خاکارّه و چیزهای دیگر مخلوط میکنند. بعضی از اهالی شهر، چسب کتاب یا خمیر کاغذدیواری را هم خوردهاند. امّا خلاقیّت انسان را نباید دستکم گرفت. خانمهای خانهدار لنینگراد، قبلاً برگهای بیرونی کلم را دور میریختند. امّا حالا آنها را میپزند و از آن غذایی به نام «خراپا» به دست میآورند.
انبارهای سوخته
در لنینگراد هر چیزی که بتواند به آدمی نیرو بدهد، خوراکی به حساب میآید. یکی از این خوراکیها، آبنبات خاک شیرین است!
دشمن انبارهای شکر را نابود کرده است. انبارهای شکر سوختهاند امّا آوارها حالا با آنهمه شکر، شیرین شده است. مردم، «خاک شیرین» را از انبارهای شکرِ سوخته جمع میکنند. آنها با این خاک، «آبنبات» یا «ژله» میسازند!
آبنبات خاک شیرین فقط یک خوردنی نیست. تلاشی است برای حفظ روحیّه و امید. چیزی برای ایجاد حسّ عادّیبودن شرایط و لذّتبردن از زندگی. بله، حتّی از زندگی سخت هم میتوان لذّت برد.
این نشان میدهد که بقا فقط فیزیکی نیست، بلکه روانی هم هست.
دستور تهیه
آبنبات خاک شیرین
به کوشش یکی از بچّههای لنینگراد
کمی عجیب است. امّا نشان میدهد که انسان برای کمی شیرینی، حاضر است بیشتر فکر کند!
موادّ لازم: کمی خاک شیرین آب پارچهی تمیز، دارچین یا هر طعمدهندهای که پیدا کردید.
طرز تهیّه:
1- خاک شیرین را در آب بریزید و خوب هم بزنید. با این کار، شکر در آب حل میشود.
2- محلول را از پارچهی تمیز رد کنید تا خاک از آن جدا شود.
3- حالا مایع شیرین را بجوشانید تا غلیظ شود.
4- وقتی خوب سفت شد، بگذارید تا خنک شود.
بفرمایید!
آبنباتی که مزهی تاریخ میدهد!
لنینگراد، شهری که نان نداشت
آغاز محاصره: شهر لنینگراد در جنگ جهانی دوّم از سوی ارتش آلمان محاصره شد. کسی نمیتوانست از شهر خارج یا به آن وارد شود. این محاصره در 8 سپتامبر 1941 آغاز شد. آلمانِ هیتلری میخواست این شهر مهمّ صنعتی را اشغال کند.
دو سال و نیم گرسنگی: محاصره 872 روز طول کشید. مردم با گرسنگی شدید و سرمای کشنده روبهرو بودند. روزانه فقط 125 گرم نان به هر نفر میرسید. بیش از یک میلیون نفر از گرسنگی جان باختند. با این حال، شهر تسلیم نشد. سرانجام محاصرهی دشمن شکسته شد.
۱۴
کلیدواژه (keyword):
رشد دانش آموز، تاریخ با ذره بین، خوش مزه تر از گرسنگی، تاریخ گرسنگی و کار کردن مغزها، سعید غلامی نتاج