به نظر شما کدام بیشتر بهره‌مند می‌شوند؟
نسیم که بر گل می‌وزد و از لطافت آن لذت می‌برد و با دامنی از بـوی خـوش راه خود را ادامه می‌دهد، یا گل که نرمی نسیم را بر نازکای گلبرگ‌هایش حس می‌کند و با آن شکفته می‌شود؟
راستی کدام؟
خورشید وقتی در دریا تن می‌شوید، بیشتر لذت می‌برد یا دریا که چنگ در رشته‌های نور می‌زند و ذره‌ذره بالا می‌رود و آسمان را میهمان ابرهای زندگی‌بخش می‌کند؟
راستی کدام؟
وقتی لبخند می‌زنید، وقتی غمی از دلی می‌گیرید و وقتی مهربانانه دستی را می‌فشرید، شـما بیشتر لذت می‌برید یا آن که لبخند و مهربانی شما را می‌چشد؟
به راستی سهم کدام‌یک از شما بیشتر است؟
می‌بینید! هیچ خوبی یک‌طرفه نیست. آن که مهربان اسـت، سهم او از مهربانـی خود، کمتر از دیگران نیسـت. آیا شما هم موافقید که بگوییم سهم آن که مهربانی می‌کند، بیشتر از کسی است که مهربانی می‌بیند؟
آیا تا حالا در کوه بوده‌اید و پژواک صدای خود را شنیده‌اید؟ صدا دلپذیرتر است یا پژواک و طنین آن؟
همه ایـن پرسش‌ها بهانه‌اند تا دریابیم جهـان خیابان دوطرفه‌ای است که رفت و برگشـت، قصه جاری آن اسـت.
به قول باباطاهر:
چه خوش بی مهربونی هر دو سر بی
که یک سـر مهربونی دردسـر بی
هیچ اتفـاق بی‌بازتابی در این جهان نمی‌افتد. هیچ صدایی بی‌انعکاس نیست و به قول سعدی:
تو نیکی می‌کن و در دجله انداز
که ایزد در بیابانت دهد باز
حالا فرصتی است تا خودمان را مرور کنیم.
چند اتفـاق در زندگی‌مان می‌شناسیم که نتیجه رفتار خودمـان بوده اسـت؛ خـوب یا بد فرقی نمی‌کند. تنهـا خوبی ما در مـا بـازتـاب نـدارد، بدی‌هـا هم چنین وضعیتی دارند.
کسی که خشمگینانه و پرخاشگرانه به دیگران بد و بیراه می‌گوید، سهم خودش از مخاطب کمتر نیست! وقتی کسی را تحقیر می‌کنیم، از خودمان آینه‌ای ساخته‌ایم که «حقارت» ما در آن پیداست. وقتی اوقات کسی را تلخ می‌کنیم، درون خودمان را بیشتر و پیش‌تر تلخ کرده‌ایم. پس اولین قربانی بدی، همان کسی است که بدی می‌کند و اولین برنده خوبی همان کسی است که خوبی می‌ورزد.
باز هم فرصتی است تا خود را مرور کنیم.
چند نمونه از این حادثه‌ها را در زندگی خود می‌شناسیم؟ نه ... نزدیک‌تر بیاییم: در هفته‌ای که گذشت، چند نمونه از این دسـت در زندگی‌مان اتفاق افتاد؟
وقتی می‌توان به قول سهراب سپهری جور دیگر بود، جور دیگر دید، چرا نباشیم؟
یک پیشنهاد ساده: بیاییم یک هفته نه، یک روز این‌گونه باشیم. این برنامه ساده و شـدنی را اجرا کنیم. مطمئن باشید زندگی رنگ و بوی دیگری خواهد گرفت. برنامه را از زبان دانشمند همه قرن‌ها و روزگاران ـ امام محمدباقر (ع)، از زبان رسـول خدا (ص)- بشنوید که می‌فرماید*:
«از رسول خدا (ص) پرسیدند: خوب‌ترین و شایسته‌ترین انسان‌ها کدام‌اند و فرمود:
بهترین‌ها کسانی هستند که:
- وقتی کار نیکی انجام می‌دهند، خوش‌حال می‌شوند.
- هنگامی که خطایی مرتکب می‌شوند، استغفار می‌کنند.
- هنگامی که مورد بخشش قرار گیرند، تشکر و سپاسگزاری می‌کنند.
- هرگاه به ناملایمات و حادثه‌ها گرفتار شـوند، شکیبایی و بردباری پیشه می‌کنند.
- و هرگاه خشمگین و عصبانی شـوند، می‌بخشـند و انتقام نمی‌گیرند و دیگران را مورد عفو و بخشش قرار می‌دهند.»
اگر موافقید، شـروع کنیم. یک روز تمرین مقدمه تصحیح رفتار در هفته‌ها، ماه‌ها و سال‌های آینده خواهد شد.
موفق‌تر باشید.
*منبع: خصال شیخ صدوق، ج 1، ص 317.