خیلی از شماها که در رشته تجربی تحصیل میکنید، آرزوی پزشکشدن را در سر میپرورانید. خیلیها هم دوست دارید جراح شوید. چشمهایتان را ببندید و تصور کنید آنقدر جراح موفقی هستید که رکورددار جراحی بیماران هستید و به شما لقب «پنجه طلا» دادهاند. چه سرگذشتی باید داشته باشید و چه سختیهایی باید در این مسیر طی کرده باشید؟
دوست دارید با سرگذشت اولین بانوی پزشک جراح ایرانی آشنا شوید؟ کتاب «همه خبرها اینجاست» زندگینامه داستانی پرفرازونشیبی است که به شرح ماجرای زندگی شهیده پروین ناصحی، رکورددار جراحی مجروحان در بیمارستانهای قم در زمان دفاع مقدس میپردازد. شهید ناصحی با وجود همه مسائل و مشکلاتش برای رسیدن به خواسته و هدف خود ایستادگی میکند و پنجه طلا عنوانی بود که به همین دلیل به او داده شد.
این کتاب به قلم نجمه جوادی است و «ستاد کنگره ملی ۶۰۹۰ شهید استان قم» و «انتشارات کتاب جمکران» آن را در ۱۸۲ صفحه تدوین کردهاند. کتاب پس از مصاحبههای متعدد با خانواده، دوستان و استادان شهید نوشته شده است.
پروین در روستایی به اسم «کیلان» در دامنه دماوند متولد شد. پدرش ناصر ناصحی، افسر نیروی انتظامی، شیفته اهل بیت مخصوصاً امام رضا(ع) بود. پروین ناصحی بانویی بود که با اراده قوی و مدیریت احساسات در شرایط بحرانی، توجه استادان پزشکی را در جلسه مصاحبه پذیرش جراحی جلب کرد و توانست بهعنوان نخستین بانوی جراح ایرانی تخصص بگیرد و مشغول کار شود. تا پیش از پذیرش پروین ناصحی در این رشته، قانون نانوشتهای در کشور وجود داشت که هیچ بانوی ایرانی بهعنوان جراح به دوره تخصص پزشکی راه پیدا نمیکرد.
پروین میتوانست ایران را ترک کند و در بهترین بیمارستانهای آمریکا و اروپا مشغول به کار شود. او بین رفتن و ماندن، ماندن را انتخاب کرد. با مجاهدت و فداکاری در بیمارستانها به جراحی بیماران مجروح پرداخت و با تلاش بیوقفه رکورد عمل جراحی عمومی در زمان جنگ را به نام خودش به ثبت رساند. او درجه تخصصی جراحیاش را از دانشگاه شهید بهشتی دریافت کرد و دوره کارورزی جراحی را در خدمت مجروحان دفاع مقدس در بیمارستانهای لقمانالدوله، حکیم، آیتالله طالقانی و شهید لبافینژاد گذراند. بهطور خستگیناپذیری مجروحان جنگ تحمیلی را مداوا میکرد و شبانهروز مشغول خدمت بود.
پروین بعد از پایان دوره تخصص، برای گذراندن دوره رزیدنتی خود، به خاطر علاقه زیادش به حضرت معصومه (س)، شهر مقدس قم را انتخاب کرد و در آن مشغول به خدمت شد. در قم در بیمارستانهای شهید بهشتی، نکویی و درمانگاههای سپاه پاسداران بهصورت خستگیناپذیر به فعالیتهای خود ادامه داد. علاوه بر این، به فعالیتهای جهادی دیگری همچون درمان در روستاهای محروم استان قم علاقه فراوانی داشت. این سالها مصادف شد با جنگ تحمیلی و او علاوه بر خدمت به مردم قم، از خدمت و مداوای مجروحان جنگی نیز دریغ نکرد و در بیمارستانها تمام تلاش و همتش را صرف جراحی و مداوای رزمندگان دفاع مقدس کرد. اما پایان رزیدنتی او در شهر قم به شکلی متفاوت رقم خورد.
پروین هیچگاه حرف از شهادت نمیزد و ادعایی نداشت، اما بهگونهای زندگی میکرد که به جایگاه شهادت رسید و مدال شهادت را هم از آن خود کرد. زندگی این بانوی شهید الگویی است برای دختران و زنان سرزمین کهن ایران. این بانو در ۳۳ سالگی و حین بارداری هنگام انجام مأموریت در قم بر اثر انفجار خودرو آسمانی شد و به فیض شهادت نائل آمد و مزارش نیز در حرم مطهر حضرت معصومه (س) است.
رهبر انقلاب اسلامی در سخنانی میفرمایند: «زنان ایران، بهویژه آنان که در زمینههای علمی در چارچوب ارزشهای اسلامی، بهخصوص حجاب حرکت میکنند، باید به زنان دنیا تفهیم کنند که دستیابی به مدارج عالی علمی به معنای پشتکردن به مفاهیم و ارزشهای والای دینی و رویآوردن به مظاهر فریبنده تمدن غربی نیست و با رعایت کامل موازین دینی میتوان کسب علم کرد و از بیبندوباری رهایی جست. در هر جامعه سالم بشری زنان قادرند در حد خود در زمینه پیشرفتهای علمی، اجتماعی، سیاسی و مسئله سازندگی تلاش کنند و مسئولیتی را به عهده بگیرند و باید در این زمینه فرصتهای لازم را کسب کنند.»
هماکنون یک «مرکز خدمات جامع سلامت» به نام شهید دکتر پروین ناصحی در زادگاهش کیلان، برای زنده نگهداشتن یاد و خاطره او احداث شده است و مداوای بیماران در آن انجام میگیرد.
برخی عنوانهای شهید پروین ناصحی به این شرحاند:
- دانشجوی ممتاز دوره پزشکی عمومی از دانشگاه شهید بهشتی
- رزیدنت بیمارستان طالقانی، وابسته به دانشگاه شهید بهشتی
- یگانه بانوی متخصص جراحی عمومی در میهن اسلامی ایران
- جراح افتخاری طرح انصارالمجاهدین
- متخصص جراح عمومی در بیمارستان شهید بهشتی قم
- جراح نمونه بیمارستانهای شهر قم در سال 1366
