پرونده ویژه: فناوری های آموزشی مورد نیاز دانش آموزان با نیازهای ویژه
۱۳۹۸/۱۱/۱۳
فناوریهای آموزشی، برای تعلیموتربیت دانشآموزان با نیازهای ویژه ظرفیت زیادی دارند. این فناوریهابه چنین دانشآموزانی امکان میدهد تا موانعی را که در یادگیری خود متحمل میشوند، از میان بردارند. فناوریهای آموزشی به دو دسته نرمافزاری و سختافزاری تقسیم میشوند که در ادامه به شرح ویژگیهای هر یک و نحوه بهرهگیری معلمان از آنها در کلاسهای درس میپردازیم.
رهنمودهایی برای معلمان
ممکن است تعدادی از معلمان مدرسههای استثنایی فکر کنند استفاده دانشآموزان با نیازهای ویژه از فناوریهای آموزشی، نوعی وقت تلف کردن است، در حالی که ساعات زیادی را که این دانشآموزان صرف کار با فناوریهای آموزشی میکنند، نمیتوان به هیچ وجه تلف شده تلقی کرد. با این حال، نباید فکر کنیم معلمان میتوانند فناوریهای آموزشی را تحت هر شرایط آموزشی و برای هر نوع محتوای درسی به کار ببرند. به طور منطقی، شرایطی وجود دارند که معلمان مدرسههای استثنایی، هنگام استفاده از فناوریهای آموزشی باید آنها را مد نظر قرار دهند.
تحقق هدفهای آموزشی مورد انتظار از مهمترین عواملی است که باید در انتخاب فناوریهای آموزشی برای دانشآموزان با نیازهای ویژه مورد توجه قرار گیرد. ممکن است فناوریهای آموزشی قابلیتهای زیادی داشته باشند، اما با هدفهای مورد انتظار آموزشی هیچ سنخیتی نداشته باشند و فقط به اتلاف وقت معلم و دانشآموزان بینجامند.
۴۲۷
کلیدواژه (keyword):
دانش آموز ناشنوا و کم شنوا,دانش آموز نابینا و کم بینا,دانش آموز معلول جسمی و حرکتی,دانش آموز کم توان ذهنی,دانش آموز با اختلالات ارتباطی,دانش آموز دچار اختلالات رفتاری,دانش آموز دچار اختلالات یادگیری,دانش آموز تیزهوش